عاشقان هر چند مشتاق جمال دلبرند

دلبران بر عاشقان از عاشقان ، عاشق ترند

عشق می نازد به حسن و حسن می نازد به عشق

آری آری این دو معنی عاشق یکدیگرند

بهار خانوم برای رفاه بیشتر حال واحوال کنکوریان عزیز ، تست کنکور صادر می کند .

اولین تست طلایی ، عشقی ، فروردینی و البته چند گزینه ایی ، از زبان بهار خانوم !

 به نظر شما وضعیت عشق و عاشقی در دنیای مدرن امروز چگونه است ؟

دل به دل راه داره .

از دل برود هر آنکه از دیده برفت .

عشق دیگه در دنیای امروزی معنا نداره .

عشق و عاشقی رو بی خیال زندگی رو بچسب .

عشق راز سر به مهری است که هنوز کشف نشده .

عشق در دیار باقی سیری چند ؟

عشق که از در بیاد از پنجره فرار می کنه .

عشق همون نیروی جاذبه است که با توجه به فیلم سکرت ! در وجود همه هست .

عشق به جز درد سر هیچی تو بارش نیست .

کسی که مسواک نمی زنه ، نباید از عشق حرف بزنه .

عشق اونقدر مقدسه که هر کسی لیاقتش رو نداره .

عشق در جاش و به وقتش خوبه .

در عصر تکنولوژی عشق فقط اینترنتی .

زندگی سراسر عشق است ، همین و بس .

عشق خوبه ولی وقتش کمه .

عشق حرف نداره ، اگه بتونی قورباغه رو غورت بدی .

عشق فراوونه ولی پیدا نمی شه .

معشوق اول بوده یا عاشق ؟ مسئله این است !

عشق را نمی دانم ، ولی چه کسی پنیر مرا برداشت ؟

عشق یعنی رادیو ، اونم ، رادیو جوان .

باید عشق را هلاجی کرد ، چند میگیری عشق رو حالیم کنی ؟

یکی رو توی ده راه نمی دادن ، عاشق کد خدا شده بود .

عشق یعنی خرید  ۱ کیلو گوجه فرنگی برای یه املت دو نفره .

عاشق کیه ؟ عاشقی چیه ؟ پیدا کنید پرتقال فروش را !

عشق فقط   ع  ،  ش  ،  ق

عشق ( ؟ ! ) ... سوال بعدی  !

در سال نوآوری و شکوفایی ، نظرات نوآورانه و شکوفنده ی شما را پذیرایم .

تا روز چهارم اردیبهشت ماه  منتظر نظرات قشنگ و خلاقانه ی شما دوست عزیز هستم .

                                                                                      امضاء " بهار خانوم

بهار طبیعت بر دل های بهاری شما عزیزان هزاران هزار بار بهاری باد.

بهار می آید

بهار در راه است

بهار در چند قدمی توست

صدای پای بهار را می شنوی ؟

بوی بنفشه ها را حس می کنی ؟

بهار را نفس بکش ، بهار را در یاب ، بهار را با ذره ذره ی وجودت بو بکش

بگذار نسیم بهاری گونه های زیبای تو را بنوازد

آی عاشقان بهار "

ثانیه شمار بهار را در یابید

ثانیه ها را برای رسیدن به بهار شماره کنید

آه چقدر عاشقانه ...

که زمستان با رفتنش بهار را به طبیعت و دل های بهاری هدیه می کند .

آی عاشق بهار "

صدای شکفتن شکوفه های بهاری را در کوچه باغ قلبت حس می کنی ؟

بهار فصل شکفتن و رویش بر همگان مبارک

و اما حرف حساب بهار خانوم "

کاش که جرقه ی شب چهار شنبه سوری ترقی نکنه بشه ترقه ( ! )

راستی چهار شنبه سوری بازاش بدویین که بهار خانوم میخواد  مخلفات یه چهارشنبه سوری دبش ، توپ، ایرونی ـ باستانی رو  واسش بکامنتین !

راستی اگه از سنت های قشنگ شهر ودیارتون هم واسم بکامنتین خیلی ذوق می کنم .

تازه از مراسم قاشق زنی  ، عید دیدنی و سبزی پلوی شب عید و بوی تند ماهی دودی جوونای ایرونی چه خبر  ؟

۱۸ روز دوروغکی (!)

راستی بهار خانوم با اجازه بزرگترا این اجازه رو صادر کرده  که رفقاش میتونن از همین امروز

چوپان دروغگوی ۱۳ به در بشن !

دروغ ترین ، دروغ سیزده به در را خریداریم .

و اما یه سوال هفت سین دار (!)

وقتی توپ سال ۸۷ می ترکه یه شاید هم در میاد ، یا نمی دونم چی میشه که همون اتفاقه میوفته که میگن "

آغاز سال ۱۳۸۷هجری خورشیدی

خوب ....... اون لحظه چه حسی دارین ؟

آیا دلتون عین سیر و سرکه  سفره هفت سین می جوشه

یا نه ؟

عین سیب و سبزه سفره هفت سین با طراوت و شادابه ؟

اصلا توی لحظه ی سال تحویل ۸۷ اوضاع و احوال دلتون و کلا حال و بالتون عین کدوم یکی از سین های سفره ی هفت سین نوروز  میشه ؟!؟

راستی روز  ۵ شنبه اول فروردین ماه ، ساعت ۹:۱۸:۱۹  به یاد بهار خانوم باشید .

آغاز سال ۱۳۸۷ هجری خورشیدر هزاران هزار با بر شما مبارک و شاد و پیروز

پیش پیش عیدتون عسلی !

سلام به رفقای نامبر وان بهار خانوم "

بهار بهار

بهار بهار صدا همون صدا بود

صدای شاخه ها و ریشه ها بود

بهار بهار چه اسم آشنایی

صدات میاد اما خودت کجایی

وا بکنیم پنجره ها رو    یا   نه

تازه کنیم خاطره ها رو   یا  نه

بهار اومد لباس نو تنم کرد

تازه تر از فصل شکفتنم کرد

بهار اومد با یه بغل جوونه

عید رو آورد از تو کوچه  تو خونه

حیاط ما یه قربیل (!) باغچه ی ما یه گلدون

خونه ی ما همیشه منتظر یه مهمون

بهار بهار یه مهمون قدیمی

یه آشنای ساده و صمیمی

یه آشنا که مثل قصه ها بود

خواب و خیاله همه بچه ها بود

آخ که چه زود قلک عیدیامون

وقتی شکست باهاش شکست دلامون

بهار اومد برفا رو نقطه چین کرد

خنده به دل مردگی زمین کرد

چقدر دلم فصل بهار رو دوست داشت

وا شدن پنجره ها رو دوست داشت

بهار اومد پنجره ها رو  وا کرد

منو با حسی دیگه آشنا کرد

یه حرف یه حرف حرفای من کتاب شد

حیف که همه اش سوال بی جواب شد

بهار بهار صدا همون صدا بود

صدای شاخه ها و ریشه ها بود

بهار بهار چه اسم آشنایی

صدات میاد اما خودت کجایی ؟

شاعر " استاد محمد علی بهمنی

می شمارم لحظه ها را تا بهار

می تکانم از دلم گرد و غبار

می روم تا آسمان ، تا ابرها

می وزم ای ابر بر دل ها ببار

می شوم گنجشک با شوقی لطیف

می نشینم در کنار پای سار

سار می خواند برایم یک غزل

می شوم مست غزل مست بهار

آب از چشم چمن جاری شده

خاک می خندد به روی جویبار

می شکوفد در دلم رنگین کمان

می شمارم لحظه ها را تا بهار

سلام به رفقای نامبر وان بهار خانوم "

 آهای رفقا ، یادتونه چند وقت پیش ، مامی سرمای زمستون اومده بود ایرون خودمون ،

کنگر خورده بود و لنگر انداخته بود و همه رو  فریز کرده بود  ؟!

منم توی اون شبا حسم شکوفا شد و یه چیزای نوشتم . که الان تایپیدمشون و اما از همه مهمتر منتظرانه منتظر نظرات زیبای رفقای فابریک خودم هستم .

آسمان برفی شب ، تو را به یاد من آورد

دست های سرد من ، مرا به خاطرات گذشته برد

فنجان قهوه ایی تلخ ، صندلی خالی از حضور تو ،

شعله های سرخ آتش در کنار کلبه ی چوبی و در جوار برکه ای پر آب مرا به رویاهای آینده ام سپرد .

چشم انتظار ماندم و تو نیامدی ...

و اکنون ، من بر روی شن ریزه های قصر خیالیم که حالا پوشیده از برف زمستان است

قدم زنان به سوی تو می آیم شاید که بیابم تو را در همین نزدیکی ها ...

در سکوت شب و سرمای نا جوانمردانه ی امشب هم ، شب تاریک است ، هوا سرد است

ومن دلم شکسته ...

نگاهم را به چشمان سیاه قاب عکس تو بر روی دیوار اتاقم سپردم

و دلم را به رویاهای فرداهایم خوش کردم .

با اینکه من از تو دورم اما تو به من نزدیکی ، تو را اینجا می یابم

اینجا در قلبم جا خوش کرده ایی ...

با اولین نگاه به تو گفتم : هستم با تو ،تا هستی با من

و تو لبخندی به من زدی ، چشم در چشمانم دوختی

و گفتی : هستم با تو ، تا هستی با من

ومن باورم شد                                

اما حالا باور نمی کنم ، این منم که نیستم یا این تویی که نیستی ...

در سرمای زمستان و در گرمای اتاق ، غبار سرد شیشه دستم را خیس کرد

اما نمی دانستم وجه تشابه این را با حادثه ی زندگی خودم با تو

چرا که سردی نگاه تو چشمانم را بارانی کرد

و گرمای اشک چشمانم  ، گونه هایم را خیس کرد تا نوازشم کند ...

به تو بارها گفتم و شنیدی ، برایت بارها نوشتم و خواندی ، به تو بارها اشاره کردم و فهمیدی

که چقدر عاشقانه دوستت دارم

وحالا در نهایت نا باوری ، شنیدم از حرف هایت ، خواندم از نگاهت ، فهمیدم از اشاره هایت

که مرا رها می کنی تا بدانم قدر با تو بودن را  !

آخر چرا ؟ این است رسم عاشقی ؟!...

سکوت چشم هایت ، صداقت  کلامت ، شیوای بیانت ، گیرای نگاهت

همه زنجیر وار ، مرا حلقه به حلقه به سوی تو کشید . آنقدر نزدیک شدم که ناگهان حس کردم تو را در وجود خودم .

و حالا این تویی که گوشه ای از قلبم را تسخیر کرده ایی

و در آینده ی نه چندان دور ، سند شش دانگش را به نامت می زنم تا باور کنی در قلب من بودن را

اما افسوس که نمی دانم برای ورود به قلب تو چطور می توانم  آفیش  شوم ...

بهار خانوم روز عشق ورزیدن و دوست داشتن رو به رفقای نامبروان و فابریک خودش تبریک میگه .

به بهانه ی روز عشاق ، عشق ورزیدن و دوست داشتن ، بهار خانوم از عشق می نویسد .

به همین سادگی "

دل را به دریای عاشقی زدم تا از ساحل عشق و غروب عاشقانه ی دریای دل ، صادقانه بنویسم .

چند گاهی است که به آسمان آبی شب دل می سپارم

چند گاهی است که به شمارش ستارگان شب ، خیره می شوم .

چند گاهی است که رنگین کمان قصر خیالیم را زیباتر می یابم .

چند گاهی است که دلم را اسیر شده ی عشقی پاک در می یابم .

و چند گاهی است که رنگ و بوی عاشقی را حس می کنم .

انگار عاشقم ، انگار ... نمی دانم ...!

یعنی به همین سادگی عشق را به دل ها ، هدیه می کنند ؟

ای عشق تو چیستی ؟!

چرا اینگونه بی خبر می رسی ؟

چرا وقتی می آیی همه چیز را از عاشق می ربایی و به سادگی عشق او لبخند می زنی

و دل را اسیر عشق می کنی .

آه ... ای خدای عاشقان "

می بینی چقدر فاصله ها دورند ،

می بینی سنگ صبور عاشقان چگونه دل تنگ می شود .

وقتی عاشقی طلوع به تو انتظار می دهد و غروب به تو دل تنگی

بازهم می گذرد زمان ...

ثانیه ها ... ثانیه ها ... بایستید !

قدری تامل کنید !

وای ... چه آشوبی در دل به پا می شود

وقتی که عشق می آید .

عاشقم من ، عاشقی بی قرارم

کس ندارد ، خبر از دل زارم

آرزویی جز تو در دل ندارم

من به لبخندی ، از تو خرسندم

مهر تو ای مه آرزومندم

بر تو پایبندم

از تو وفا خواهم

من ز خدا خواهم

تا به رهت بازم جان

تا به تو پیوستم

از همه بگسستم

بر تو فنا سازم جان

خیز  و با من ، در افق ها سفر کن

دلنوازی چون نسیم سحر کن

ترانه سرا ": (؟) 

در دل ای عشق سخن ها زتو دارم ، اما ...

می خواهم از عشق بنویسم

از همان واژه ایی که با آنکه با آن بیگانه نیستم ، اما گویی بیگانه ام !

چرا که هنوز راز عشق و عاشقی را نیافته ام .

نمی دانم شاید عشق نهایت دوست داشتن باشد

شاید عشق به گونه ایی دیگر ، دوست داشتن باشد

شاید عشق ، نگاه ساده ای ، دل پاکی ، قلب عاشقی ، لبخند زیبایی و آتش سوزان دوست داشتن باشد.

از عشق که می گویم گاهی دلم سخت تنگ می شود  و گاهی لبریز

گاهی آنقدر با عشق حرف ها دارم که از عشق سکوت می کنم

و گاهی از عشق سخن نمی گویم اما دلم سرشار از عشق است .

عشق واژه ی غریبی نیست

عشق تنهایی عاشقی است که دل در نگاه معشوق دلش دارد

عشق انتظار معشوقی است که آمدن عاشقش را انتظار می کشد

عشق سادگی نگاهی است که دل در چشمان زیبای تو دارد

عشق طپش قلبی است که دل در سینه ی تو دارد

عشق نقش لبخند قشنگی است بر لبانت

عشق در لبخند نگاه توست

عشق در چشمان سر شار از عشق توست

عشق دل اسیر شده ی عاشقی است در محبت نگاهت

عشق آرزوهای رویایی و قصر های خیالی اول آشنایی است

عشق غم غربت و تنهایی لحظه ی جدایی است

عشق دل تنگی معشوقی است که در حسرت دیدار عاشق ، لحظه ها را می شمارد

عشق دل واپسی عاشقی است که در کوچه پس کوچه های عاشقی در طلب عشق باز هم می رود

عشق وقتی می آید همه چیز را می برد

عشق وقتی می آید

عاشق را آنچنان شیفته ی عشق می کند که عشق را نمی فهمد .

عشق به سادگی ، با یک لبخند ، بایک نگاه ، بایک دل عاشق

با یک دست گرم ،با یک محبت نگاه ، با یک صداقت قلب و با نهایت عشق می آید

عشق گاهی آرام آرام می آید  و گاهی مانند برق و باد

از نمی دانم کجا می آید ... اما بی خبر می آید

دل را می برد و گرفتار و اسیر عشق می کند .

عاشق ترانه های عاشقانه ام

عاشق حرف های صادقانه ام

دیوانه ی عشق های دلانه ام

منتظر گفتگویی صمیمانه ام !

شعر : زنده یاد دکتر قیصر امین پور "

اگر کهکشان در آسمان ، راه کعبه را نشان می دهد ، حسین (ع) و اصحاب او در آسمان انسانیت کهکشانی
هستند که راه قبله را می نمایانند
واقعه ی عاشورا دروازه ای از نور است تا مردم به ظلم آباد زندگی دل نبندند
و اگر حسین (ع) و اشاره های او در زندگی ما نباشد ، خورشید گرما بخش ایمان می میرد
و وای بر آن وقتی که ایمان بمیرد .

حسین خواست انسان ها به سوی عالم قدس سیر کنند و گرفتار سیاهی معاویه نگردند
واز نور محمدی (ص) غافل نشوند و لذا خودش متوجه بود این با یاد حسین (ع) ممکن است
واین بود که کاری کرد به یاد ماندنی و خودش فرمود :
ای شیعیان من ، هرگاه آب گوارایی نوشیدید ، یاد من باشید
ویا هروقت در مورد غریب و یا شهیدی خبر یافتید ، برای من گریه کنید
تا یاد حسین که عامل قدسی شدن قلب ها است بماند ،
تا اشک خالصانه که هدیه خدا است برای باز شدن درهای بین بنده و پروردگارش گشوده شود
و آن وقت وصل واقع شده است .

خدایا به حق همه ی آنها که برای حسین (ع) اشک ریختند و از این طریق در ظلمت زمین
راه به سوی آسمان پیدا کردند ، ما را از سوگواران واقعی آن حضرت قرار ده ،
خدایا به حق حسین (ع) که قهرمان این نمایش بود و به حق امام زمان (عج) که همواره اشک ریزان
حسین است ، حجاب های بین ما و حسین مان را از میان بردار .

شهادت « تابلوی تمام نمای ایثار » را آنگاه که اسلام برای بقای خود جز با خونی که باید
ایثار شود ، نمی ماند به همه ی عزیزان  تسلیت عرض می نمایم .

گاهی دلم برای خودم تنگ میشود ... (!)

گاهی وقتا آدما ، توی جاده ی پر پیچ وخم زندگی سر دو راهی قرار میگیرن . گاهی باید بین خوب و خوب تر
و گاهی بین بد و بدتر ، انتخاب کنن .
نمی دونم ، سرنوشت ، تقدیر ، قسمت ... اینا راسته ، درسته ، حقیقت داره یا ؟؟؟ ... بگذریم

راستش چند وقته که دلم گرفته . دلم بد جور گرفته ، بد جور
دلم واسه خدا تنگ شده ، دلم واسه خودمم ... نمی دونم

دلم دلش میخواد ، بره یه جا ... یه جای خیلی دور ، یه جایی که هیچ آدمی نباشه
تک و تنها بزنم به دل دشت ، کوه و بیابون ...
برم به یه طبیعتی که ، یه جنگل باشه ، یه کوه ، یه دریا ، یه آتیش ، یه کلبه ، یه زمین ، یه آسمون ،
یه سجاده ی پر از عشق و از همه مهمتر یه سکوت سرشار بر اون طبیعت حاکم باشه .
و من خودم باشم و خودمو ، خودمو ، خدای خودم ،اونقدر اونجا بمونم که دلم واسه آدما تنگ بشه .
دلم میخواد برم اونجا ، تمرین سکوت بکنم .
دلم ، دلش سکوت میخواد ، آرامش ، سادگی ، خیال تخت ، آسوده و امن و امان ...

در خلوت دلم تو را می یابم ای مهربان ترین مهربان

تاریخچک یلدا در سنت آریایی

 
یلدا و مراسمی که در نخستین شب زمستان و بلندترین شب سال برپا میشود سابقه ی دور و درازی دارد

رسم ورسومات شب یلدا مخصوص آریایی هاست و از این شب به عنوان شب زایش خورشید یا شب تولد نور

یاد شده است . این تعبیر در فرهنگ آریایی قدمتی بالغ بر هزار سال دارد .

ما قبل تاریخ یلدا در سنت آریایی ( ! )

آریایی های ما قبل تاریخ (!) در عصر قجربرروی کتیبه های در غارذکر کرده اند و نگاشته اند "

در زمانهای گذشته ، آن زمان که هنوز یلدا اختراع نشده بود ، انسانهای اولیه به آن می گفتند چله (!)

و این چله را برای خودشان به چله ی بزرگ ( اول دیماه تا دهم بهمن ماه )

و چله ی کوچک ( دهم بهمن ماه تابیستم اسفندماه ) قسمت کرده بودند .

انسان های اولیه بعد از سالها فهمیدند که میتوانند در شب چله با صدای بلند جیق ، اربده و هوار بکشند

وقتی ماموت عاج بلند غارپشت کوه در شب چله از شوق دیدن و خوردن میوه های جورواجور، شیرینی

و آجیل شب چله در غار جیق زد ، رنگ صورتش بنفش شد.آنجا بود که بعد از ماه ها جیق بنفش(!) کشف شد .

و سالها در شب چله جشن گرفتند و نان قندی پختند و حرکات موزون از خود در آوردند .

پیش گویان پیش بینی کردند که انسانهای اولیه ، قبل از میلاد مسیح و تعطیلات کریسمس به سرشان زد ،

که اسم چله (!) را تعقیردهند . به همین دلیل در عرض سه سوت یکی از مردان ریش سفید غار آریا

به سازمان ثبت و احوال غار پشت کوه آریا رفت . . اسم زنش را روی این شب گذاشت .

از همان زمان بود که زن ذلیلی (!) و یلدا همزمان با هم کشف شد .و آریایی ها سالها در شب یلدا به جشن و

پای کوبی و خوش وبش پرداختند .

ودر همان شب ازریخت وپاش و خوردن زیادی می ترکیدند – از همان شبها بود که انسانهای متفکر اولیه

جرقه ی ساخت بمب به مخشان خطور کرد . و بعد از سالها انفجار کشف شد .

آریایی ها در شب یلدا همراه با شب نشینی ، فال حافظ و مولوی خوانی ، در هر شرایطی گوش دادن به

رسانه ی ملی و فرکانس برتر ( رادیو جوان ) را ترجیح میدادند !

و دور همی ، دور کرسی های گرم غار گل میگفتن و گل میشنفتن . وحال میکردند .

بر گرفته از ما قبل تاریخ ورزش در توپ *(!)

اثر آهنربایی و جاودانه ی " استاد حامد مرادیان ( هامش خان )

انتظاری به بلندای یلدای زمستان !

انجمن حمایت از خاطرخواهای خاطره ی خاطره گویان شیرین کامنت ، عضو فعال می پذیرد .

به شیریت ترین ، طنز ترین ، جالبترین ،شیک وپیک ترین ،خنده دارترین، نامبر وان ترین

عبرت آموز ترین ، شاد ترین ، اکتیو ترین ، یخمکی ترین و ... ترین

خاطرات شب یلدای شما از گذشته تا به حال نیازمندیم .

منتظرانه با انتظاری به بلندای شب یلدا ، به انتظار به یادگار به ثبت رساندن خاطرات شیرین شب یلدایی

دوستان ،آشنایان ،وابستگان ،فک فامیل و رفقای فابریک نامبروان ، منتظر می مانیم .!!!

یلدا با ولادت ، میلاد و تولد هم خانواده است . پیشینیان ما که به نبرد دائمی شب وروز ، نور وظلمت ،

خوبی وبدی ، اهورا و اهریمن ، اعتقاد داشتند . میگفتند : طولانی ترین نبرد سال ، نبرد شب یلدا ست .

که به درخشش خورشید و پیروزی نور ختم می شود .

یلدا شب تولد خورشید است . تولد خورشیدتان مبارک !

در رویاهایم دیدم که با خدا گفت وگو میکنم .

خدا پرسید : پس تو میخواهی با من گفت وگو کنی ؟
من در پاسخش گفتم : اگر وقت دارید "
خدا خندید : وقت من بی نهایت است ...
در ذهنت چیست که میخواهی از من بپرسی ؟
پرسیدم : چه چیز بشر شما را سخت متعجب میسازد ؟
خدا گفت : کودکی شان .
اینکه آنها از کودکی شان خسته میشوند ،
عجله دارند که بزرگ شوند ،
و بعد دوباره پس از مدت ها ، آرزو میکنند که کودک باشند .
... اینکه آنها سلامتی خود را از دست میدهند تا پول به دست آورند .
و بعد پولشان را از دست میدهند تا دوباره سلامتی خود را به دست آورند .
اینکه با اضطراب به آینده مینگرند
و حال را فراموش میکنند
وبنابراین نه در حال ، زندگی میکنند و نه در آینده
اینکه آنها به گونه ای زندگی میکنند که گویی هرگز نمیمیرند ،
و به گونه ای میمیرند که گویی هرگز زندگی نکرده اند .

دست های خدا دستانم را گرفت
برای مدتی سکوت کردیم
ومن دوباره پرسیدم :
به عنوان یک پدر
میخواهی کدام درس های زندگی را
فرزندانت بیاموزند ؟

او گفت : بیاموزند که آنها نمیتوانند کسی را وادار کنند که عاشقشان باشد ،
همه ی کاری که آنها میتوانند بکنند این است که
اجازه دهند که خودشان دوست داشته باشند .
بیاموزند که درست نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند ،
بیاموزند که فقط چند ثانیه طول میکشد تا زخم های عمیقی در قلب آنان که دوستشان داریم ، ایجاد کنیم
اما سال ها طول میکشد تا آن زخم ها را التیام بخشیم .
بیاموزند ثروتمند کسی نیست که بیشترین ها را دارد ،
کسی است که به کمترین ها نیاز دارد .
بیاموزند که آدم های هستند که آنها را دوست دارند ،
فقط نمیدانند که چگونه احساساتشان را نشان دهند
بیاموزند که دو نفر میتوانند با هم به یک نقطه نگاه کنند
وآن را متفاوت ببینند .
بیاموزند که کافی نیست فقط آنها دیگران را ببخشند .
بلکه آنها باید خود را نیز ببخشند.

من با خضوع گفتم :
از شما به خاطر این گفت وگو متشکرم .
آیا چیز دیگری هست که دوست دارید فرزندانتان بدانند ؟

خداوند لبخند زد و گفت :

فقط اینکه بدانند من اینجا هستم
همیشه ".